تفسیر عبارت کتاب عدّ‌ه پیرامون احادیث عامه

موضوع شروط وثاقت راویان مورد بحث و پژوهش ژرف قرار گرفته است. یکی از شاخه‌های پژوهشی که از این مبحث منشعب می‌شود بحث اعتبار و وثاقت راویان اهل سنت است. در همین زمینه آراء مختلف و نظریات متعارضی در خصوص یکی از بندهای کتاب عدّه‌ شیخ طوسی ارائه شده است. آغاز این بند چنین است: «عدالتی که در ترجیح یکی از دو خبر بر دیگری مورد نظر است آن است که راوی معتقد به حق باشد و صاحب بصیرت بوده و در دینش مورد اعتماد باشد و از دروغ و کذب اجتناب کند و در آنچه روایت می‌کند مورد اتهام نباشد...». در پرتو تحلیل این بند از کتاب عدّه وثاقت راویان سنی همچون حفص بن غیاث، غیاث بن کلوب، نوح بن دراج و سکونی اثبات می‌گردد. مقاله حاضر به تفکیک عبارات این بند از کتاب عدّه می‌پردازد و سپس نظرات و آراء مطرح شده در خصوص آن را مورد تحلیل قرار می‌دهد و ابعاد مختلف این موضوع را به داوری می‌نشیند.